Jak zauważyć, że jesteś w energii ofiary i zacząć z niej wychodzić?

Czasami człowiek przez długi czas nawet nie widzi, że jest w energii ofiary. Po prostu żyje. Wkurza się na ludzi, ma żal, czuje, że ciągle coś jest nie tak. Że daje od siebie dużo, a mało dostaje. Że inni zawodzą. Że życie jest niesprawiedliwe.

I oczywiście czasami naprawdę dzieją nam się rzeczy trudne. Ktoś może nas zranić, oszukać, odrzucić albo potraktować źle.

Nie chodzi więc o to, żeby sobie wmówić, że nic się nie stało.
Chodzi bardziej o to, co dzieje się z nami później.

Czy dalej nosimy tę sytuację w sobie?
Czy ciągle do niej wracamy?
Czy nadal żyjemy tym, co ktoś nam zrobił?
Czy czujemy, że przez tę osobę albo przez tamtą sytuację nie możemy ruszyć dalej?

I właśnie tutaj bardzo często zaczyna się energia ofiary.

Nie zawsze wygląda ona jak bezradność czy płacz. Czasami wręcz przeciwnie. Możesz być silna, zaradna, ogarniać dom, pracę, dzieci, pomagać innym i nadal być w energii ofiary.

Na przykład wtedy, kiedy ciągle robisz coś dla wszystkich, a później jesteś zła, że nikt nie robi nic dla Ciebie. Kiedy zgadzasz się na coś, czego nie chcesz, a później masz żal. Kiedy nie mówisz, czego potrzebujesz, ale liczysz na to, że druga osoba sama się domyśli.

Kiedy ciągle myślisz:

„Ja zawsze mam najgorzej.”
„Dlaczego znowu mnie to spotkało?”
„Przez niego jestem taka.”
„Gdyby ona się zmieniła, byłoby mi lepiej.”
„Ja nic nie mogę zrobić.”

Czasami właśnie te małe zdania pokazują nam najwięcej. Bo za nimi często stoi poczucie, że moje życie zależy od kogoś innego.

Najtrudniej zobaczyć to u siebie

U innych widzimy to bardzo szybko. Potrafimy powiedzieć, że ktoś ciągle narzeka, obwinia innych albo żyje przeszłością.

Ale kiedy chodzi o nas samych, jest trudniej. Bo przecież mamy swoje powody. Mamy swoją historię. Mamy swoje rany.

I właśnie dlatego warto czasami zatrzymać się i zapytać siebie:

Czy ja nadal przeżywam to, co wydarzyło się kiedyś?
Czy nadal czekam, aż ktoś się zmieni, przeprosi albo mnie zrozumie?
Czy oddałam komuś odpowiedzialność za moje szczęście?

To nie są łatwe pytania. Ale czasami bardzo potrzebne.

To, co się wydarzyło, mogło nie być naszym wyborem.
Nie mamy wpływu na wszystko.
Nie mamy wpływu na to, jak ktoś nas potraktował.
Nie mamy wpływu na to, co ktoś powiedział.
Nie mamy wpływu na czyjeś decyzje.

Ale mamy wpływ na to, co zrobimy dalej.

I dla mnie właśnie tutaj zaczyna się wychodzenie z energii ofiary. Nie wtedy, kiedy wszystko nagle staje się łatwe. Tylko wtedy, kiedy przestajemy czekać, aż ktoś z zewnątrz naprawi nasze życie.

Zamiast pytać:

„Dlaczego on mi to robi?” → „Co ja mogę zrobić w tej sytuacji?”
„Dlaczego ona mnie nie rozumie?” → „Czy ja jasno mówię o swoich potrzebach?”
„Nie mam wyjścia.” → „Czy naprawdę nie mam żadnego wyboru?”

Bo często mamy. Może nie zawsze taki, jaki chcielibyśmy mieć, ale jakiś mamy.

Możemy powiedzieć „nie”.
Możemy postawić granicę.
Możemy odejść.
Możemy przestać się tłumaczyć.
Możemy przestać ratować wszystkich dookoła.
Możemy poprosić o pomoc.
Możemy zacząć wybierać siebie.

Ciało też dużo nam pokazuje

Czasami mówimy sobie: „Ja już dawno to zostawiłam za sobą.”

A później wystarczy jedno zdanie, jedna osoba albo jedna sytuacja i wszystko wraca.

Ciało się napina.
Serce zaczyna szybciej bić.
Pojawia się ścisk w brzuchu.
Zaciskamy szczękę.
Robimy się nerwowi.

I wtedy widać, że coś nadal w nas jest.

Dlatego tak ważne jest dla mnie, żeby nie pracować tylko głową. Nie wszystko da się po prostu przemyśleć. Czasami ciało też musi poczuć, że już nie musi cały czas walczyć. Że może puścić. Że może się wyciszyć. Że nie musi być ciągle gotowe do obrony.

Wyjście z energii ofiary nie oznacza, że przestajesz czuć.

Możesz być zła.
Możesz być smutna.
Możesz mieć żal.
Możesz nadal nie rozumieć, dlaczego coś Cię spotkało.

Ale możesz jednocześnie powiedzieć:

„Nie chcę już, żeby ta sytuacja rządziła moim życiem.”

I czasami właśnie to jest pierwszy krok. Nie wielka przemiana. Nie nagłe olśnienie. Po prostu decyzja. Że już nie chcę żyć ciągle tym samym bólem.

Możesz wtedy zapytać siebie:

Co mnie teraz najbardziej boli albo złości?
Na co w tej sytuacji nie mam wpływu?
Na co mam wpływ?
Co mogę zrobić dla siebie dzisiaj?

Naprawdę dzisiaj.

Może zadzwonić.
Może odmówić.
Może odpocząć.
Może powiedzieć prawdę.
Może przestać czekać.
Może wybrać siebie.

Nie musisz od razu zmieniać całego życia. Czasami wystarczy jeden mały krok. Jedno „nie”. Jedno „dość”. Jedno „teraz wybieram siebie”.

I od tego naprawdę może zacząć się bardzo dużo.

Może właśnie dziś warto zatrzymać się na chwilę i sprawdzić, czy gdzieś w swoim życiu nadal oddajesz swoją moc komuś innemu.